Na 4 maanden rijden we op Tweede Kerstdag richting Nederland om in onze oude buurt een paar dagen te logeren in het huis van kennissen. De kinderen kijken er enorm naar uit. Onze jongste ziet haar beste vriendinnetje weer en de oudste vliegt in 4 dagen van de een naar de ander om maar zoveel mogelijk vrienden te kunnen omarmen en knuffelen.

Even geen Franse taal, even vertrouwdheid en even weer in het leven stappen dat we zo goed kennen en dat nog steeds voelt als thuis.

Het is heerlijk weer als ik samen met Jeroen de volgende ochtend naar de Albert Heijn loop. Bij de ingang staat nog dezelfde verkoper van het Straatjournaal, bij de groenteafdeling zwaait de medewerker me vrolijk gedag en merkt op dat hij me al een tijdje niet heeft gezien. Ik zie de overvloed aan groenten en fruit, verschillende soorten beleg en brood. Al die keuze mis ik soms bij ons op het platteland.

Krentenbollen, extra belegen kaas (en dan het liefst die van Milner want die vindt onze dochter zo lekker), pindakaas en de laatste musketkransjes gaan mee. We kunnen het niet laten om ons onder te dompelen in al dat Hollandse lekkers.

Als mijn moeder even later binnenstap gaat mijn hart zo te keer van vreugde en liefde. Zo fijn haar weer te zien na al die tijd. En na 5 minuten drinken we thee alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat we elkaar kunnen zien en aanraken.

En zo gaat het 4 dagen lang. We hebben een veel te drukke agenda om zoveel mogelijk mensen te zien. En dat lukt natuurlijk niet. Ik moet meerdere mensen teleurstellen omdat we gewoonweg niet meer tijd hebben. Hoe heerlijk ik het ook vind, ik vind het ook vermoeiend.

Mede ook omdat we ons bezoek aangrijpen om spullen te kopen voor ons nieuwe huis. We struinen Gamma, Karwei, Bouwmaat én Ikea af op zoek naar verf, behang, een nieuwe wc, laminaat en allerlei bouwmaterialen. Dat kost pas energie. Man, ik kan na die dagen geen winkel meer zien.

Gelukkig zit het ons mee, we kunnen alles vinden wat we zoeken, zelfs meer dan dat.

En dan rijden we na 5 dagen weer terug naar huis (ja, we bleven een dag langer om ons nog iets meer tijd te gunnen). De auto zit tot de nok toe vol. We hebben echt elk hoekje van de auto benut om spullen in te stoppen. Het laminaat ligt deels tussen de meiden in, zo hoog, dat ze elkaar niet meer kunnen zien. Dat blijkt een gouden truc te zijn want het is achterin nog nooit zo rustig geweest onderweg 😊.

Plinten, afdeklatjes en andere lange dingen steken tot voor aan toe waardoor Jeroen en ik moeten bukken om elkaar te zien. Plek voor de hond is er achterin niet meer en komt noodgedwongen bij mij zitten. Op de grond weliswaar maar echt comfortabel is het voor ons beiden niet.

Met een volle aanhanger, tassen en jassen op schoot en geen zicht meer naar achteren wagen we het erop. Lachend, alsof we weer gaan emigreren, rijden we Haarlem weer uit op weg naar huis.

Ja, naar huis inderdaad. Hoe leuk, fijn en gezellig het ook was om familie en vrienden te zien, om weer even te genieten van een kop koffie in de stad en op de fiets overal naar toe te gaan, we merken ook dat we weer verlangen naar de rust en de prachtige natuur van de Vogezen. We hebben de juiste keuze gemaakt om ons leven daar voort te zetten. Het mag nog meer als thuis voelen en daar werken we hard aan met o.a. ons nieuwe huis. We gaan met een enthousiast en blij gevoel weer terug.

Onderweg bedenken we dat we 1 ding zijn vergeten: oliebollen en appelflappen. Het is Oudejaarsdag en dat hoort er toch wel een beetje bij. We hebben in Frankrijk ook geen tijd meer om iets lekkers te regelen want we zullen laat aankomen en dan is alles al dicht.

Vlak voor de grens rijden we eraf op zoek naar een bakker of oliebollenkraam. Niet dat ik nou zo van oliebollen hou maar als het altijd voorhanden is, maakt het niet uit. Nu is het een kwestie van nu of nooit. En het kost ons bijna een uur maar dan hebben we wel warme oliebollen. Frankrijk, here we come!

Nieuw jaar, nieuw e-book

Ik wil je dit jaar nog meer inspireren, informeren en helpen om helder te krijgen waar je (dit jaar) naar toe wilt met je werk en jouw leven. Zodat je weer duidelijkheid, rust en energie ervaart.

Als ik dan een nieuw e-book voor jou schrijf, waar mag dat dan over gaan? Wat zijn de dingen waar jij tegen aanloopt en waarmee je graag geholpen wilt worden? Waar lig jij ’s nachts wakker van en kost je bakken met energie?

Wil je me dat hieronder laten weten? Dankjewel! Dan help je mij zodat ik jou weer kan helpen. 😊

Wil je er liever persoonlijk over praten? Dan kan natuurlijk ook. Boek hier je gratis coach sessie en we kijken samen wat jij nodig hebt om weer lekker in je vel te zitten.

Tot gauw en fijn weekend!

Liefs, Barbara